Diplodocus Deks


van Tom Lanoye, regie Hans Trentelman

locatievoorstelling
2 t/m 27 juni 2010

Een ‘archeologische Heimat-komedie’, met liederen uit de onderbuik en scènes in lokale tongval

De bewoners van een dorpje in het Limburgse Heuvelland zijn in rep en roer. In de bodem onder hun dorp is door amateur-archeoloog Deks de kaak gevonden van een Diplodocus, een prehistorische planteneter. Een projectontwikkelaar komt daarop met het plan om op de vindplaats een Dino Pretpark van wereldformaat te bouwen. Hiermee zet hij de identiteit van het dorp en haar bewoners onder zware druk, met desastreuze gevolgen.

Diplodocus Deks (2004) is door Tom Lanoye geschreven in omgekeerde volgorde. Van het ontluisterende einde voert het stuk stap voor stap terug naar de tijd dat alles nog koek en ei was in het dorp. Met vlijmscherpe humor worden de mechanismen blootgelegd waaraan de mens ten prooi valt als het grote geld lonkt.

Toneelgroep Maastricht speelde Diplodocus Deks op een prachtige locatie: de mergelgroeve van de ENCI in Maastricht. Niet toevallig de plek waar de botten van twee Mosasaurussen zijn gevonden. Deze oeroude grond inspireerde ons tot een ‘archeologische Heimat-komedie’, met liederen uit de onderbuik en scènes in lokale tongval.

De bewoners van een dorpje in het Limburgse Heuvelland zijn in rep en roer. In de bodem onder hun dorp is door amateur-archeoloog Deks de kaak gevonden van een Diplodocus, een prehistorische planteneter. Een projectontwikkelaar komt daarop met het plan om op de vindplaats een Dino Pretpark van wereldformaat te bouwen. Hiermee zet hij de identiteit van het dorp en haar bewoners onder zware druk, met desastreuze gevolgen.

Diplodocus Deks (2004) is door Tom Lanoye geschreven in omgekeerde volgorde. Van het ontluisterende einde voert het stuk stap voor stap terug naar de tijd dat alles nog koek en ei was in het dorp. Met vlijmscherpe humor worden de mechanismen blootgelegd waaraan de mens ten prooi valt als het grote geld lonkt.

Toneelgroep Maastricht speelde Diplodocus Deks op een prachtige locatie: de mergelgroeve van de ENCI in Maastricht. Niet toevallig de plek waar de botten van twee Mosasaurussen zijn gevonden. Deze oeroude grond inspireerde ons tot een ‘archeologische Heimat-komedie’, met liederen uit de onderbuik en scènes in lokale tongval.

sluiten