Pinkpop

Publieksreacties

Per mail:

"Zelden heb ik een mooiere Nederlandse theatervoorstelling gezien. Ik ben nog steeds geroerd door enerzijds de emotie over het terugzien van de vele Pinkpopfacts, anderzijds is het confronterend het "verval" van de mens terug te zien na een goed Pinkpopleven geleefd te hebben en dit alles ondersteund door de altijd dienstbare muziek van Rowwen Hèze. Zonder voor de rest ook maar iemand tekort te doen, was dit Huub Stapel op zijn menselijke best en het meest roerende moment dat ik ooit in een theater zag: de traan van Henriëtte (ja...óóit, één keer eerder van Renée Fleming in La Traviata, maar dat was toch anders)." 3-7-17, Thijs Mooren

"Beste toneelgroep Maastricht, Merci voor deze fantastische voorstelling Pinkpop, ik had er veel van verwacht maar het heeft me nog meer gedaan dan ik had kunnen denken. Ik ben zelf een kind van de Limburgse/Brabantse Maas en opgegroeid met de liedjes van Rowwen Heze. Alleen al omdat Rowwen Heze meedeed keek ik al een hele tijd uit naar deze voorstelling. De keuze om met hen te werken vind ik alleen al tof, een kans om hun talent voor mooie stille liedjes te tonen aan het publiek dat ze toch vooral kent van de feestnummers. Ik werk zelf in het theater en heb altijd het gevoel dat theater best wel losgezongen is van de leefwereld van de mensen waar ik mee ben opgegroeid - zeg maar de arbeidersklasse in het zuiden. Dat er nu een voorstelling wordt gemaakt over deze mensen met zo’n diep gevoel voor ‘de Limburgse ziel’ vond ik fantastisch. Het is een wandeling langs de Maas, het is het diepgewortelde gevoel voor eindigheid. Het is het leven met de kleine dingen, de wind buiten en de koffie die klaarstaat. Ik zag de levens van al die arbeiders uit mijn familie aan me voorbijtrekken, en dacht aan de begrafenissen van mijn opa’s waar de trompetten van zijn blaasorkestje klonken of waar de hele kerk ‘wie schon ons Limburg is’ zong. Rowwen Heze heeft met het eerst nummer van de voorstelling zichzelf overtroffen en het mooiste Limburgse begrafenisliedje ooit gemaakt. Ik ging daar al helemaal stuk (en toen moest ik nog 2 uur). Heb nog nooit zo veel gejankt bij een theatervoorstelling. Ik was blij dat ik niet ook nog iemand meegemaakt heb met dementie want anders was het gewoon te veel geworden. Ik zag de voorstelling zaterdag in Utrecht en ik zag zo veel mensen genieten, allemaal van die ouwe mennekes die een traantje wegpinkte, heerlijk toch. Willen jullie alsjeblieft de voorstelling hernemen zodat ik mijn hele familie kan meenemen? Complimentjes aan Servé." Naam bekend bij TgMaastricht, 26-6-17

“Genoten gisteravond van deze bijzondere, goed gespeelde, verrassende toneel en muziekvoorstelling. Mijn vriendin en ik zouden deze voorstelling graag nog wel een keer willen meemaken, dat zegt genoeg denk ik.  Bedankt allemaal voor deze mooie en ook emotionele voorstelling.” 25-6-17, Albert en Tine Edelbroek

“Gisterenavond Pinkpop in Utrecht gezien. Weergaloos. Wat een doordachte doorweving van historie, muziek en toneel. Geen enkel moment van verslapping. Wij verbaasden ons over de weinige impact van de gebeurtenissen in Limburg tijdens onze jeugd. Geboren in 1955 en 1954. De impact is er nu wel. Dan de intense muziek, steeds weer als een welkome afwisseling. Je waait je even of je zelf op Pinkpop staat. En het toneelstuk dat je terugbrengt naar die heerlijke jeugd en daarnaast je volledig wakkerschudt naar het nu. Het mooiste is misschien wel na de voorstelling. Ik zei tegen mijn vrouw: "Zag jij Pa?" Zij zei: Ja, wat een gelijkenis".” 25-6-17, Ferdy de Bouter

Facebook TGM en Facebook Pinkpop

“Wow, het was geweldig, ontroerend, prachtig!” 17-6-17,  Anne Marie

“Gisteren geweest. Wat een intens, prachtig en aangrijpend stuk. De 3 naast me hebben het drooggehouden, terwijl de emoties mij zo erg aangrepen dat ik bijna de zaal uitgelopen ben. Het greep me vanaf het eerste nummer dat Rowen Hèze zong. Het spel van Huub Stapel, Henriëtte Tol en hun medespelers was subliem. Een vroegtijdig dement wordende man en zijn jongere vrouw die de onmacht, ongeloof en het indalende besef van de dementie doormaken, met hun mooie herinneringen aan Pinkpop. Geweldig neergezet. Dus voor degene die denken het gaat over Jan Smeets of Pinkpop zelf, die hebben het mis. Het is een echte aanrader, ook voor degene die niks met Pinkpop zelf heeft. Maar wees gewaarschuwd voor de waterlanders, want er waren er meer die het niet droog hebben gehouden. Complimenten voor Toneelgroep Maastricht.” 15-6-17, Yvonne Spetgens

“Theatervoorstelling Pinkpop raakt op een vertederende wijze aan de pijn van dementie. Tegelijkertijd wordt de ziel van Limburg verfijnd blootgelegd. De uitvoering wordt gedragen door de muziek en het voortreffelijke acteerwerk. Een verpletterende avond, met dank aan de bedenkers, de schrijvers, de acteurs, Jan Smeets en Rowwen Héze.” 9-6-17, Kees van den Hombergh

“Geweldige voorstelling” 8-6-17, Bert Verkoulen

“Een absolute aanrader!” 8-6-17, Rene En Mieke Buijs

“Prachtige spelers en muzikanten. Een bijzonder leven samengevat. Eens met mijn zus: een absolute aanrader” 7-6-17, Annie Peters

“Meer dan prachtig, vooral Huub Stapel is meesterlijk goed, trouwens ook de muziek is prachtig van RH. “ 6-6-17, Hannie de Koning-Klaassen

“Wow! Lang niet meer zo moeten sniffen... nog steeds een brok in mijn keel! Top gespeeld! Dank.” 5-6-17, Dave van der Poel

lees alle reacties

Per mail:

"Zelden heb ik een mooiere Nederlandse theatervoorstelling gezien. Ik ben nog steeds geroerd door enerzijds de emotie over het terugzien van de vele Pinkpopfacts, anderzijds is het confronterend het "verval" van de mens terug te zien na een goed Pinkpopleven geleefd te hebben en dit alles ondersteund door de altijd dienstbare muziek van Rowwen Hèze. Zonder voor de rest ook maar iemand tekort te doen, was dit Huub Stapel op zijn menselijke best en het meest roerende moment dat ik ooit in een theater zag: de traan van Henriëtte (ja...óóit, één keer eerder van Renée Fleming in La Traviata, maar dat was toch anders)." 3-7-17, Thijs Mooren

"Beste toneelgroep Maastricht, Merci voor deze fantastische voorstelling Pinkpop, ik had er veel van verwacht maar het heeft me nog meer gedaan dan ik had kunnen denken. Ik ben zelf een kind van de Limburgse/Brabantse Maas en opgegroeid met de liedjes van Rowwen Heze. Alleen al omdat Rowwen Heze meedeed keek ik al een hele tijd uit naar deze voorstelling. De keuze om met hen te werken vind ik alleen al tof, een kans om hun talent voor mooie stille liedjes te tonen aan het publiek dat ze toch vooral kent van de feestnummers. Ik werk zelf in het theater en heb altijd het gevoel dat theater best wel losgezongen is van de leefwereld van de mensen waar ik mee ben opgegroeid - zeg maar de arbeidersklasse in het zuiden. Dat er nu een voorstelling wordt gemaakt over deze mensen met zo’n diep gevoel voor ‘de Limburgse ziel’ vond ik fantastisch. Het is een wandeling langs de Maas, het is het diepgewortelde gevoel voor eindigheid. Het is het leven met de kleine dingen, de wind buiten en de koffie die klaarstaat. Ik zag de levens van al die arbeiders uit mijn familie aan me voorbijtrekken, en dacht aan de begrafenissen van mijn opa’s waar de trompetten van zijn blaasorkestje klonken of waar de hele kerk ‘wie schon ons Limburg is’ zong. Rowwen Heze heeft met het eerst nummer van de voorstelling zichzelf overtroffen en het mooiste Limburgse begrafenisliedje ooit gemaakt. Ik ging daar al helemaal stuk (en toen moest ik nog 2 uur). Heb nog nooit zo veel gejankt bij een theatervoorstelling. Ik was blij dat ik niet ook nog iemand meegemaakt heb met dementie want anders was het gewoon te veel geworden. Ik zag de voorstelling zaterdag in Utrecht en ik zag zo veel mensen genieten, allemaal van die ouwe mennekes die een traantje wegpinkte, heerlijk toch. Willen jullie alsjeblieft de voorstelling hernemen zodat ik mijn hele familie kan meenemen? Complimentjes aan Servé." Naam bekend bij TgMaastricht, 26-6-17

“Genoten gisteravond van deze bijzondere, goed gespeelde, verrassende toneel en muziekvoorstelling. Mijn vriendin en ik zouden deze voorstelling graag nog wel een keer willen meemaken, dat zegt genoeg denk ik.  Bedankt allemaal voor deze mooie en ook emotionele voorstelling.” 25-6-17, Albert en Tine Edelbroek

“Gisterenavond Pinkpop in Utrecht gezien. Weergaloos. Wat een doordachte doorweving van historie, muziek en toneel. Geen enkel moment van verslapping. Wij verbaasden ons over de weinige impact van de gebeurtenissen in Limburg tijdens onze jeugd. Geboren in 1955 en 1954. De impact is er nu wel. Dan de intense muziek, steeds weer als een welkome afwisseling. Je waait je even of je zelf op Pinkpop staat. En het toneelstuk dat je terugbrengt naar die heerlijke jeugd en daarnaast je volledig wakkerschudt naar het nu. Het mooiste is misschien wel na de voorstelling. Ik zei tegen mijn vrouw: "Zag jij Pa?" Zij zei: Ja, wat een gelijkenis".” 25-6-17, Ferdy de Bouter

Facebook TGM en Facebook Pinkpop

“Wow, het was geweldig, ontroerend, prachtig!” 17-6-17,  Anne Marie

“Gisteren geweest. Wat een intens, prachtig en aangrijpend stuk. De 3 naast me hebben het drooggehouden, terwijl de emoties mij zo erg aangrepen dat ik bijna de zaal uitgelopen ben. Het greep me vanaf het eerste nummer dat Rowen Hèze zong. Het spel van Huub Stapel, Henriëtte Tol en hun medespelers was subliem. Een vroegtijdig dement wordende man en zijn jongere vrouw die de onmacht, ongeloof en het indalende besef van de dementie doormaken, met hun mooie herinneringen aan Pinkpop. Geweldig neergezet. Dus voor degene die denken het gaat over Jan Smeets of Pinkpop zelf, die hebben het mis. Het is een echte aanrader, ook voor degene die niks met Pinkpop zelf heeft. Maar wees gewaarschuwd voor de waterlanders, want er waren er meer die het niet droog hebben gehouden. Complimenten voor Toneelgroep Maastricht.” 15-6-17, Yvonne Spetgens

“Theatervoorstelling Pinkpop raakt op een vertederende wijze aan de pijn van dementie. Tegelijkertijd wordt de ziel van Limburg verfijnd blootgelegd. De uitvoering wordt gedragen door de muziek en het voortreffelijke acteerwerk. Een verpletterende avond, met dank aan de bedenkers, de schrijvers, de acteurs, Jan Smeets en Rowwen Héze.” 9-6-17, Kees van den Hombergh

“Geweldige voorstelling” 8-6-17, Bert Verkoulen

“Een absolute aanrader!” 8-6-17, Rene En Mieke Buijs

“Prachtige spelers en muzikanten. Een bijzonder leven samengevat. Eens met mijn zus: een absolute aanrader” 7-6-17, Annie Peters

“Meer dan prachtig, vooral Huub Stapel is meesterlijk goed, trouwens ook de muziek is prachtig van RH. “ 6-6-17, Hannie de Koning-Klaassen

“Wow! Lang niet meer zo moeten sniffen... nog steeds een brok in mijn keel! Top gespeeld! Dank.” 5-6-17, Dave van der Poel

lees alle reacties

sluiten